21-12-11

Omgaan met ADHD interview met Peter Glorieux

 

 

Afbeelding1.jpghttp://www.youtube.com/watch?v=pRXFyNBHtDM 

15:25 Gepost door aan(ge)dacht | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-12-11

Omgaan met ADHD: een positieve kijk op opvoeden.

Omgaan met ADHD Cover, voor.jpgDoor de eeuwen heen is er niets zo veranderd als de visie over opvoeden. Praten over opvoeden in algemene termen, in de foute veronderstelling dat de ontwikkeling van elk kind hetzelfde verloop kent, is een onmogelijke klus. Binnen onze ‘westerse opvoeding’ merken wij bijzondere fenomenen op. Enerzijds is er een permanente evolutie in de wijze waarop wij met onze kinderen omgaan, bijvoorbeeld wat betreft lijfstraffen, recht op onderwijs, kinderarbeid, vrijetijdsinvulling, gsm-gebruik. Anderzijds zorgt een voortdurende slingerbeweging dat sommige principes komen en gaan, net zoals de slinger van een antieke klok schijnbaar eindeloos van links naar rechts zwaait.

We zullen daarom eerst stilstaan bij het ‘werkwoord opvoeden’ zoals dat ‘nu’ wordt ervaren. Of, met andere woorden: wij zullen verhalen over opvoeden zoals dit voor de meeste ouders, leerkrachten, leiders van jeugdactiviteiten en niet te vergeten de kinderen zelf een dagelijkse realiteit is van geven en nemen, van vraag en aanbod.

Er zijn ontegensprekelijk gevallen waarbij het opvoeden van kinderen, om diverse redenen, bemoeilijkt wordt. Ouders, leerkrachten en alle anderen die bij het opvoeden betrokken zijn, staan dan voor zeer specifieke opvoedingsvragen. Dit is het geval bij een handicap, bij een ernstige ontwikkelingsvoorsprong (bv. zeer hoge begaafdheid) of -achterstand (bv. ernstige mentale handicap), permanente of tijdelijke ontwikkelingsongelijkheid, het brede palet aan ontwikkelingsstoornissen… Deze situaties vergen bijzondere aandacht en ondersteuning. Het ganse gamma in dit boek opnemen zou leiden tot een onleesbaar werkstuk. Daarom beperken wij ons tot de problematiek van de ontwikkelingsongelijkheid en ontwikkelingsstoornissen. Ook die lijst is lang. Te lang. Bij de eerste groep zien wij bijvoorbeeld kinderen met een te hevig temperament, een tijdelijke leerachterstand, hoogbegaafdheid… Daarnaast zijn er de talrijke syndromen geënt op de ontwikkeling: ADHD, ADD, hyperactiviteit, dyslexie, dyscalculie, Gilles de la Tourette...

 

In de loop der jaren is de kennis over opvoedings- en ontwikkelingsproblemen sterk toegenomen. De visies variëren, als in een soort ‘intellectueel perpetuum mobile’. Sommige ervan komen en gaan met de jaren. Andere ogen fris en modern en worden trots als nieuwe inzichten opgevoerd.

Allerhande tendensen hebben door de eeuwen heen de maatschappij gekleurd, en doen dat nog steeds. Telkens wordt een nieuwe verflaag over de oude gelegd. De nieuwe laag zorgt voor vernieuwing en dynamiek, terwijl de onderliggende lagen traditie en stabiliteit garanderen. Oude aspecten en nieuwe inzichten vermengen zich aldus in een voortschrijdend inzicht waarbinnen het individu zich op unieke wijze kan ontplooien om zijn plaats te vinden in de samenleving. Twee voorbeelden: De permissieve of lossere opvoedingsstijl verdwijnt. De meer autoritair gekleurde opvoedingsmethode van vroeger komt actueel meer op de voorgrond. Door de mondigheid van ouders en jongeren verdwijnt het als vanzelfsprekend beschouwen en het blindelings volgen van gezag. Mensen zoeken nu zelf antwoorden op hun vragen: op het internet, bij professionelen, in de bibliotheek... Ontwikkelingsstoornissen zoals ADHD/ADD halen regelmatig de media. Bij momenten is het zelfs een hype! De media staan bol van kritiek, helaas vaak op negatieve; zelfs demoniserende wijze. ‘Vroeger kregen storende kinderen gewoon een oorvijg… Nu is er voor alles een pilletje’, is een vaak gehoorde gemeenplaats. Terwijl sommigen de medicijnen promoten, schreeuwen andere opvoedingsprofeten: ‘ADHD-medicatie maakt kinderen verslaafd of bezorgt hun hartziektes!’ Politici op hun beurt roepen dat meer speelplaatsen het aantal leerstoornissen zal doen verminderen. De buren spannen processen aan wegens lawaaioverlast. Ouders krijgen de schuld van de gedragsproblemen van hun kind. Maar als ze hulp zoeken, botsen ze tegen onverantwoord ellenlange wachtlijsten aan. Ook in de sociale netwerken laaien de discussies hoog op. In allerhande blogs lees je bijvoorbeeld: ‘Zijn diagnoses in deze sfeer geen “excuussyndromen” om het opvoedingsonvermogen van ouders en leerkrachten toe te dekken? ADHD behandelen: is dit niet enkel voor pedagogisch comfort zorgen voor ouders en leerkrachten?’

Vandaar dat wij in verschillende passages van dit boek duiding geven bij wetenschappelijke tendensen. Wij willen in dit boek zeker niet zeggen hoe opvoeden moet; wel hoe het kan. Hopelijk dragen wij zo bij tot meer rust in de hoofden van de ouders en opvoeders van vandaag.

In dit boek willen wij het opvoeden in het algemeen en het omgaan met ontwikkelingsongelijkheid en -stoornissen in het bijzonder op een positieve manier benaderen. Met doorleefde ‘true stories’ pogen wij de huidige stand van de medische, psychologische en pedagogische inzichten in gewone mensentaal om te zetten. Opvoeden is een boeiende tocht van interpersoonlijke solidariteit waarbij de opvoedende triade ‑ cliënt, gezin, opvoedende omgeving- betrokken wordt. Naast theorie en praktijk willen wij immers ook stilstaan bij de gevoelens die door het opvoedingsproces worden opgewekt.

Nog even dit: wij, de beide auteurs, hebben het meest ‘doorleefde’ ervaring met ADHD. Het zal dan ook niemand verbazen dat wij de problematiek van ADHD/ADD als onze core business, onze kerntaak zien. Toch zullen wij ons in onze verhalen, voorbeelden en theoretische duiding niet tot deze problematiek beperken. Vanuit onze ervaringsdeskundigheid kijken wij af en toe ook naar andere problemen en ontwikkelingsgebonden aandoeningen.

Opvoeden ‑ zeker als er sprake is van ontwikkelingsstoornissen ‑ trekt diepe groeven in de persoonlijkheid van de betrokkenen. Dit boek wil dan ook vooral diegenen een hart onder de riem te steken die tijdens de opvoedingstocht heel even ‑ of vaak ‑ struikelen: de ouders, de leerkrachten, de vrienden en familieleden, de hulpverleners… maar evengoed de kinderen zelf. Om die laatsten is het immers te doen!

 Dit boek is uitgegeven bij Roularta Books het kost €20 en is in de boekhandel verkrijgbaar of via de website www.zorgzaamomgaan.be 

 

Herfst 2011

Peter Glorieux

Jan Vanthomme

19:31 Gepost door aan(ge)dacht | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |